Değsede ümidime kurşun ölmez bilakis dirilir
Siyaha bürünmez ümidimin rengi mavidir
Gözümde parlar ateşten alevlidir
Ümidim ölüm nedir bilmez her daim diridir
Fısıldayınca kulağıma ümidim çaresizliğim son bulur
Ümidin bittiği gün bedenime sarmak için kefen sorulur
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta