Selvi boylu hayalleri vardı insanlığı kucaklayan,
İçini nefesinin misk kokusuyla donatan,
Ümitlerine nur damlıyordu semadan,
Karıncanın ayak sesleri duyulduğu an…
Doyup erebilmek için sessizlik ırmağından,
Bir taş ona vurgun o da sudan,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta