Selvi boylu hayalleri vardı insanlığı kucaklayan,
İçini nefesinin misk kokusuyla donatan,
Ümitlerine nur damlıyordu semadan,
Karıncanın ayak sesleri duyulduğu an…
Doyup erebilmek için sessizlik ırmağından,
Bir taş ona vurgun o da sudan,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta