Alihoca/Ulukışla/NİĞDE
karamsarlık, omuzlarımdaki yük “kurşun ağırlığınca”…
çaresizlik, göz bebeklerimdeki kara…
ümit, bir derin dondurucuya seralanıp konmuşken;
sanılmasın ki arada bir parlayınca
içimizdeki kor / ateş yangınlara verdik ara!
mümkün mü hayata dönmek bunca ağır yanmışken? ! .
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




umudun dondurucuda seralanması..... yaşamdan cıkmamalı ,onsuz kalmak fikri bizi yıkabileceğini tekrar hisettim,ne güzel bir duygu umudun canlanması,ve satırlarınızda ümide kavuşmanın hazzını tazeledim.kendi adıma hisettirdiklerinize teşekkür ederim
Güzel olmuş Ahmet Bey. Ümitler hep yeşil kalsın yüreklerde...Tebrikler. Sevgiler
Kutlarım...
İnsan ümit ettikçe yaşarmış...
Ümitlerin bittiği yerde, hayatta bitermiş.
Yepyeni ümitler sizi bağlasın...
Saygılar....
karamsarlık, omuzlarımdaki yük “kurşun ağırlığınca”…
çaresizlik, göz bebeklerimdeki kara…
__Kaleminiz hiç susmasın....Tebrikler..
Üstadım..vallahi değerli kaleminiz şahlanmış bu şiirde...Tebrik ederim..
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta