Öfke geçse de, gönüller kırılmıştır bir kere
Fırtına dinmiş, ağaç dalları düşmüştür yere.
Rüzgar, önüne katmış götürmüştür dallarını
Yaralıdır ulu çınar, dökmüştür yapraklarını
Kuşlar yuvasız, yolcular gölgesiz kalmıştır.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta