Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
O ULU ÇADIR DA İHANETLER DE HER DAİM OLACAKTIR.AMA NE ZAMAN Kİ ÇADIR SAHİPLERİ GAFLETE DÜŞERLER İŞTE O ZAMAN İHANET BİR GEDİK AÇAR ÇADIRIN KUYTUSUNDA.İHANETLER VE GAFLET UZAK OLSUN ÜLKEMİZDEN VE BAYRAĞIMIZ DALGALANSIN HER DAİM.TEBRİK VE SAYGILARIMLA....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta