Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Dili çok düz olmuş diyeceğim genel olarak..Lakin şu dizeyi ayırmadan yapamam:
açlıktan ölsün için doğdurulmuş,esmer bebeğe..
karanlıkta bir fener gibi fiyakalı geldi bana,güzel.
Selam.
...ve isyan insanlık dışı olan her şeye......kutlarım
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta