Dün ilkemizdi, “yurtta barış dünyada barış”
Bugün ülkümüz “yurda karış, dünyaya karış”
Yarın başa bela olacak açılım, tutulacak yası?
Kan gövdeyi götürünce, kim verecek hesabı?
Dönüşü hiç kolay olmayacak, verildikçe taviz
Sekiz ilde kan gölü, kaldırımlar postaldan iz.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta