Ülküm gibi büyür umutlarım da
Katran karası serkeş gecelerde
Bir çift el olursun omuzlarımdan tutan
Bir ince sızı,bir yanık ten…
Kerküklü bir çocuk olursun kimbilir,
İçimde büyürken…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Keş dağından bahsedilmesi Muhsin Yazıcıoğlu'na bir atıf zannedersem.İfadeler muazzam.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta