Kapılar açılır, uykular bölünür.
Ve yabancılık çekerdim yalnızlıktan.
Ekmeğin tadı vardı işçi yorgunluğunda.
Taze toprak kokardı yağmur sonrası.
Elde resmin, avuçta gözyaşım vardı.
Ülkemin içinde sen vardın adresini bulamadığım…
Pimi çekilmiş bomba gibi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta