Ülkem Gibisin Şiiri - İhsan Yılmaz

ÜLKEM GİBİSİN

İhsan Yılmaz

Uzun zaman oldu…
Hasretini hep uzaklarda içime çektim,
Bir sınır kapısında bekleyen rüzgâr gibi
Adını içimde taşıdım.
Adın ülkem…
Sevdamız hasretlik olsun dedim,
Çünkü bazı sevdalar kavuşmaktan çok
Beklemekle büyür.
Nereden, nasıl girdin hayatıma bilmiyorum,
Hangi sokaktan yürüyüp geldin kalbime?
Ama bir sabah ezanı gibi usulca,
Bir bayrak gölgesi gibi ağır ve gururlu
Yerleştin yüreğime.
Uzaklarda hasretlik çekerken
Tomurcuğun toprakla buluştuğu an gibi
İçimde filizlendin.
Çatlayan bir taşın arasından çıkan umut gibi,
İnadına, sabırla ve derinden…
Sen ülkem gibisin;
Bazen dağlarına sığınmak isterim,
Bazen ovalarında kaybolmak.
Acın da benim, sevincin de,
Yaraların da benim kadar gerçek.
Sana bakınca memleket kokar içim,
Toprağa düşen ilk yağmur gibi.
Ne kadar uzağa gidersem gideyim
Dönüp dolaşıp
Yine sana çıkar yollarım.
Çünkü sen…
Sadece sevdiğim değil,
Sığındığım,
Uğruna sabrettiğim
Ve içimde büyüttüğüm
Ülkem gibisin.

Şubat/2026