Zamanın durduğu yerin misafirleriyiz biz
Akrep yelkovan takip etmiyor birbirini
Ne analar yetim bıraktı yavrularını
Ne babalar gördük kanattılar tırnaklarını
Ne hayatlar söndü gözümüzün önünde
Acı ile yoğurduk gözlerimizi ,ekranlar kilit
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta