Ülfet Şiiri - Aydın Duran

Ülfet

Anlatamam şu içimin ayazını.
Öyle ki, öyle bir mevsimlik kış değil.
Gönlü olan duyardı gönül sızımı.
Anladım ki ,oda hiç senlik iş değil…

Cenk edip yiğitçe savaşsan şanındır
Kör pusularla cana kıyan hoş değil
Tövbe et, benim kanım sana haramdır!
Gözümden çağlayan su değil yaş değil..

Düşmüşsem yerlere, kalktığımda olur
Bu bana mağlubiyet değil tuş değil
Kolay ölmem ben ,az daha derine vur
İmanlı kalbim, serçe değil kuş değil…

Rabbimin melaneti var hikmeti çok
inşirah müjdeler, meali boş değil
Canımın emaneti var,kıymeti yok
Bana lazım gelen, bir deli baş değil

Dervişanın tüm yolu şer dolup taşar
Düşer bin zillete, bir değil beş değil
Eğrilip doğrulunca Mevla’ya koşar
Dermanı derdine, denk değil eş değil…

Sanarsın hüzün yüreğe zahmet olur
Bu demde Allah’ı zikreden taş değil
Ülfet olur, rağbet olur, rahmet olur
Nimet sandığın, ekmek değil aş değil…

(Aydın Duran)