Kafamı önüme eğişlerde gelir adın.
Güçsüzlüğümün simgesi olmalısın.
Kendime de kızmıyorum değil kadın.
Böyle giderse bir hayalin adı olacaksın.
Yine de seviyorum kaçamak düşünmeyi,
Bende ki bu güçsüz seni...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
