Durdum ve umutlarımı seyrettim,
denizin karşısındaki karada.
Bakışlarımla hüzün doldurmak istedim yüreğini,
Türkümle ağlatmak,
Şiirimle umut vermek istedim dahaca,
Ama bir kendime umut bulamadım.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




sanırım 1997 ya da 1998 yılıydı bunu yazdığınızda ve de Ankara...
sanırım 1997 ya da 1998 yılıydı bunu yazdığınızda ve de Ankara....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta