Ben fikir sandalını kıyıya bağlamayan adam,
pimi koarmış, deryaya dalmışım,
Gittikçe eskiyor cismim gibi sandalım,
Yalnızlığımı, sevgimi; şiir gibi iliyorum tahtasına,
Açılmış gidiyorum deryanın ortasına,,
Derya ortasında; sevgi suyuna hasretim,
Alnım kırış kırış,gözlerim şiş,Dudaklarım çatlak çatlak,
Bütün insanlık adına 'ey sevgi' seniarıyorum,
Biliyorum o sandalım hedefe bensiz varacak,
Çürüyen sandalım fırtınalardan parça parça olacak,
O dalgalar beni yutacak,
Biliyorum sevgi dolu o tahta parçası,
Deryanın sonsuzluğunda,
İnsana ve insanlığa ulaşacak. 1988 Gebze
Kayıt Tarihi : 15.5.2007 11:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!