Ulan dünya…
Daha kaç kez kapını çalayım da açmazdan gelirsin?
Kaç geceyi sabaha devirdim de bir tek ışığını çok gördün?
Dertleri önüme serdin, payımı katladın,
Yükümü taşımak için dizlerimi çöktürdün…
Yine de kalktım…
Yine de “belki bugün” dedim…
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta