Kursağımdan geçmeyen uktelerden bir ômür inşa ediyorum fiske deyse yıkılır, ruhsatsız kaçak güneş gôrmez odaları, yetişkin acılardan attım temelini harcını boyası kaderimin karası, mutluluğa giden otobüsler geçmez denize çok uzak yolları, sıvasında gôzyaşları var acı kokar nemli duvarları, kader uzaktan seyrediyor bekliyorum birgün yıkacak ômür yapımı.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta