Dalları kururken ağaçların
Yapraklar savrulur toprağa,
Sen de bir rüzgar misali
Savurursun beni yalnızlığa
Tutamam içimdeki sesi
Artık yok onun hiç kimsesi
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta