Dalları kururken ağaçların
Yapraklar savrulur toprağa,
Sen de bir rüzgar misali
Savurursun beni yalnızlığa
Tutamam içimdeki sesi
Artık yok onun hiç kimsesi
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta