2 Ağustos 2002, İstanbul/Bakırköy
Ukalanın biriyim ben
temsil ettiğim bir değerim yok
dik bakışlılar bile korkar benden
çatar bana okullardaki
küpeşteleri elleri altında hürya kaydıran çocuklar
seher vakti güneş bile çekinir
mah yüzünü gösterirken bana
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta