çirkin yalnızlıkların
sabaha çıkma vaktinde
en büyük,
en acımasız ışığındaydı ay
çünkü dolunay vaktiydi…
kahrolası yalnızlıklarda
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Askı hic böyle düsünmemeistim. Dizelerinizi okudugumda bunun ne kadar dogru oldugunu gördüm. Gwrcekten benden önce geliyor, beni tutsak ediyor kendine.
Tebrikler bu duygulari tatmamiza vesile oldugunuz icin.
Saygilar......Türkan DİNÇER
Aşkın ukalaya benzetilmesi gayet ilginç.Aslında haklısınız zira apansızın gelir ve kapıyı bile çalmaz,zira kendine pek güvenir nedense.Biz de bıraktığı izlerse yıllarca silinmez,acısıyla tatlısıyla yaşanır veya yaşanmaz.
Erdal bey güzeldi,yüreğinize sağlık.Geceler ilham için birebir.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta