Benimde bir kinim cümle aleme.
Her çocuk ölümünde
Ezberime kaçtığı
İnsanlık öldü deyimim...
Boşuna slogan yarışmasına
boşuna kaderi-ölüme terk olmuşuz.
Şimdi her sokakta bir ber’kinim var.
Her ekmek kavgasında ezilen ben
Çarpışan parçalara dağılan ben.
Mısır’da rabia’nin çığlığında sessizce gömüldüm.
34 candan oldum sınır boylarında.
Madımakta aktifleşen çiyanların ateşine tutuştum
Bir Yıldız kayar ki evren dağılır
Sonra yalandan bir yağmur bastırır.
Yalandan bir gök gürlemesi
Birde yalandan insan bildiklerim....
Ve puşt tanrılar gülüşür.
Fidanlar birer birer sönüverir...
Berkinim komada yaşama söndü.
Berkinim tomalarla bir avuç tabuta gömülü
UĞUR’lar olsun el’VAN’ım
O CEYLAN duruşunu ödünç alıyorum.
Bir BİŞENK gibi hayatımın arasına sakladım...
Kayıt Tarihi : 18.5.2014 02:45:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!