Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Anlatılanlara göre Zonguldak "kömür kentte" ,nisan ayının 26'sı 90 yılların 4'lüsünde ve hayat denen uzun,güzel birazda ekşi olan bu yolculuğa yelken açmışım...
Şuanda ise Karabük Üniversitesin'de Elektrik-Elektronik Müh.(ing) Okumakta olup,bir yandan Muay Thai adlı dövüş sporu ile uğraşmakta ve aradada şiir yazmaktayım.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!