Uğramam Başka Bir Limana

-Gelmeni çok isterimde, nasıl geleceksin?

şarabın şehvetiyle sızmışken gece
yıldızlar kendinden geçmişken
şık giyimli bir bulut gibi çıkarım yola
belki bir seher vakti
belki bir akşamüstü
üstümde gri bir şehrin tozuyla
avuçlarına dökülürüm.

yanmak hünerse…
her yangının rahminden ben doğar
her dağın kraterinden lav olur fışkırırım
ateşe pike yapan ateş böceği gibi
ateşin kalbinden geçer
ateşle barutu seviştiririm

yeter ki sen -gel de
yolun
yılın ve
ölümün bir önemi kalmaz
dokuz kavmin celladı yoluma dizilse
gözünün gördüğü hiçbir şeyden korkmayan Hamza gibi
ölümün üstüne yürür
ölümü bile korkuturum

çözerim günahın kösnül düğmesini
ardımda cennetler bırakır
yayan yapıldak
cehennemine yürürüm

ayrılık sultasına teslim olup
tam umudu kesmişken gelmemden
göz pınarların kuruyup
dudakların çoraklaşmışken
muson olur yağarım lepiska saçlarına
yetmedi mi…
zemzem gibi çıkarım kızgın kumdan
Nirvana’ya ulaşmış bir Budist dinginliği de
dudaklarının Nirvana’sına erişirim

zaman denen arsız çengi
soldursa da siluetimi
soldurmam sevdamın rengini
bütün kapılar ardına dek açılsa bile
elimde bir demet kırmızı gül’le
bir senin kapına gelirim
uğramam başka bir limana

dağı dağa kavuşturana yemin olsun

yeter ki sen çağır beni
iki elim kanda olsa
kirpiğin birbirine kavuşmadan
ben kavuşurum sana…