Tayini çıkmış gönülden uzak yerlere
Arşı delecek dikenli gözlerle
Yola çıktı söz verdiği ufuklara
bohçada bir elma birde sapı
Ağırdı meğer açlığın yükü
Yol uzun uzun seyrederdi
Yansırdı kahve gözlerinden
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta