geçmiş ellerimde bir demet çiçek sanki
elem avuçlarıma sıgmıyor bir bir süzülüyor
beklerim tekerürüm elbet bitecek,ufkumsa çizik
defterimde suikast notlarım,eskittigim yıllarım
güneşin etekeleri tutuşmuş,yağıyor semalara,
göz alırcasına çakılıyor ruhum bütün senalara,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta