-Dağ gibi adamdı, yıkılmadı, ufalandı,
Her geçen gün kendinden bir parça bıraktı,
Gözleri kızardı, yamacı yıkıldı, iklimi kurak,
Dağ gibi adamdan kalan: toz toprak...-
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta