Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yüreğin elleri ayakları
Sağlı sollu kesik
Uçmaya planlanlı kanatlar
Sanki çürük çarık
Mesai başlarından
İş çıkışlarına
Ne güzel ifade etmişsin bu farkında olmayışlığı.
Anlayamadığımız herşey için borçluyuz aslında mükemmel yaradılışımıza.
Özlem Deniz Özak
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta