Hafiftn esen ruzgrin sernlgini hssedyorm yanklarmda. Ve usul usul yagan yagmur... Gunes, bir yok olusu animstiyor btisinda. Yavas yavas ortuluyor yeryuzne siyh bi perde... Bir adim, iki adim... Yaklasyorm ucurmun kenarna. Geriye korkudan donup bakmadigm hatralr.. Sahpsiz bir sehrn en yuksek tpesinde... Ucurmun ucundan soylenen son sozlr... Hic bu zamana kadr duymadgin gbi smdi de duymyacgin sozlr... Kalbmden sokup atmadigm celskilr... Beni ucurmun ucndan uzklastrmaya calsir ama aclar buna izn vermez. Ve ayaklrmin ucnda hissdrim o drin boslugu.. Once bi korku kaplr bdeni mi, hafiftn geri ceklr gbi olsm da acilr beni daha cok itr... Son kez gezdrirm gozlrimi sehrn uzernde. Ruzgri dinlrm... Yagmurn sesni... Arkmdan fsildasr hatralr... Ayklarimin altnda ki bosluk iyice artar... Ve aci bi cglik yukselr gokyuzne. Taslrla birlsir beden... Belki kac ciglklara sahittr bu ucrum. Kaç kisi gozyaslarni doktu ucurmun ucunda... Kac kisi daha...
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta