Uçurumun Kıyısı Şiiri - Fatma Soylu

Yazılan her bir satır dertli kan gibi damlar,
‎Mısraya sığmaz oldu, içteki büyük gamlar.
‎
‎Hangi mısra içinde, sığınıp da avunsam?
‎Hangi yalanı giyip, bu gerçeği savunsam?
‎
‎Zaman kum saatiymiş, bitti her bir tanesi,
‎Yıkılmış harabedir, gönlümün her hanesi.
‎
‎Ne desem de bitmez ki bu gönülün zararı,
‎Felek çoktan vermiş, hakkımızdaki kararı.
‎
‎Gözlerin bir uçurum, bakmasam düşeceğim
‎Baksam kor olup da yangınında pişeceğim.
‎
‎Yüreğime kazınmış gözlerinin karası
‎O karalar ki ömrümün en derin yarası.
‎
‎Dudakların bir bahar, dokunsam açacak gül,
‎Lakin kader duvarı aramıza çekti tül.
‎
‎Ayak izlerin kalmış, ruhumun eşiğinde
‎Sallanıp duruyorum, ayrılık beşiğinde
‎
‎Dilimde paslı hançer, sükutunla bilenir
‎Gönlüm kapında dilenci,  tebessüm dilenir.
‎
‎Mezarım kazılsa da, adın kalsın taşımda
‎Bir sen varsın sevgilim şu akılsız başımda.
‎
‎
‎
‎