Bir uçurumdu ittiğin yer sen arkana bile bakmadan bırakıp gitmiştin, yüksek bir yamacın içinde yaşayan bana umut olmak için yeşeren bir dal parçası olamadın sen, Ben şimdi bakamıyorum bile o uçurumdan
söylesene sana bakmak mı daha korkunçtu yoksa bir dalın ucunda hayat savaşı verirken baktığım uçurum mu artık hiçbir önemi hiçbir değer yok sevdiğim gelsende tutup alamazsın beni o uçsuz uçurumdan
kalmadı bir parça güvenim bir parça umudum bana umut olan ne varsa bıraktım hepsini yaşamaya olan umudumu alıp o ağaç dalını da kırıp gidiyorum ben bırakmak öyle değil de böyle olur demek istiyorum
veda bile etmeden vefasızlığın verdiği acıyı da aldım boynuma sırtımda bir çuval ihanet boynumda ilmek ilmek işlediğin urganım gidiyorum 😔🥀🥀🥀
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta