Çember yuvarladığın gündeydi sevinç,
düştüğünde kanayan yerine koydun acıyı
sonra şekli değişti farketmeden.
Kin büyüttüğün karanlık,hani korkuna sebep,
kim derdi dost diyeceğini gün gelip.
Yatağı ıslatmakla yanağı ıslatmak arası
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta