Sensiz bir gecenin karanlığındayım yine... Korkuyorum..
En ulaşılmaz uçurumun kenarındaymışım gibi.. ayaklarımın altından taşlar kayıyor..
Sanki her an biri itecek gibi..
Çığlık atıyorum kimse duymuyor..
Sonra gökyüzüne bakıyorum..tek gördüğüm sen..öylesine güzelsinki..
Yıldızlar sarmış etrafını, senin ışığınla parlıyorlar..Ellerini uzatıyorsun..
Korkma gel,gel beyaz papatyam diyorsun..
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta