Hiç bir şey yazasım yok, hiç bir şey söyleyesim
Ellerim buz tuttu çölün ortasında
Bir acıya daha uyanıp aynaya baktığımda
Dağılmış olan hiç saçlarım değildi hep kalbim
Kan çanağı gözlerimden matemimi içtim
Ciğerlerime dolsun diye içime çekmek için
Durgun parmaklarımınarasında ateşe verdiğim
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta