Gözlerine raslamaktan çekinir oldu yüreğim,yıldırımların dallarına kondurdum salıncağımı
Bıraktım ulaşılmazlığı uçurtmama,unutturuyorum kendimi de hayata
Tüm sermayem sol yanımda,ağlayan çocuk sesleri örtüyor üzerimi, yalnızken
Serçelerden birinin kanatlarının altına bıraktım bakışımı,damar damar çekiliyorum kendime
Aldım artık sesimi kalemimden,
Şimdi yine kulağım kapıda,çalmayı bekliyorum kalbini
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta