Bir yumak tele taktım umutlarımı
Çözdükçe hayallerime yaklaştım adım adım
Korkuyordum, ya takılırsa bir yerlere diye
Asıldıkça asıldım
Taki yumağımdaki tel bitene kadar.
Ve gözden kaybolunca uçurtmam
Hayallerime ulaştım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta