varoş mahallelerinin göğünde ipini zorlayan bir uçurtma:
öz-gür-lük
sarılmış maviye sımsıkı
bahar kokusuyla geniş
tepenin yeşilliğine dönmüş yüzünü
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta