Uçurtma Şiiri - Erhan Erbay

Gece, renksiz bir hışım
Sarıyor dört yan zifiri
Kor düştü ocaklara,
Bacalardan yükseliyor ağıtlar
Gitti canım denizin maviliği,
Çiçeğe aşık arılar kovanlarına döndü
Siyaha bezendi süt,
Sanırsın Temmuz ortası Kırlangıç fırtınası
Oysa
Daha
Harman yerinde savrulmamıştı altun başaklar
Çocukların bitmemişti pürtelaş oyunları,
Narçiçeği kurdelesi kesilmemişti nişanlıların,
Potada erimemişti demir,
Evren de hesap edemez her şeyi
Bilemedi insanın var olma sancısını
Yüreği sevgiden dökme tunç,
Bir yol bulunur elbet
Direncimiz, kayaları çatlatan nehir,
İlkin
Ulucanlardan özgürlüğe yükselen
Barış’ın uçurtması gördü
Sıcak sıcak
İnsan insan
Umut umut
Güneşin parıltısını