Herkesi güldürebileceğimi zannederdim
İlk kendimi teselli etmek oldu, derdim.
Çabuk büyümek istedim,
Hayat, hep benden önde gitti
Sustum bende, susmalarımı yazmaya başladım
Uçurtmamın ipi kopmuştu bir kere,
Nereye savrulduğunu yalnız kuyruğu biliyordu
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta