Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kara mezar da tıpkı kainatın öteki bölümlerinde olduğu gibi sadece Allah'ın mülküdür Bekir bey! İnsanoğlu ise onun hem mülküdür hem de mülkündeki bir memlukudur. Zaten kabir durağı da son durak değil yol üstündeki uğraklardan bir uğraktır. Son durak ise; cennet ya da cehennem yurdudur vesselam.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta