Gönlümde bir üçüncü sayfa açsam,
Merhaba dostlar diye başlasam,
Ardına, birkaç beyaz sayfa daha eklesem,
Döksem içimi kar beyazı sayfalara,
İçerisine serpiştirsem birer ikişer duygularımı,
Sonrasında döksem içimdeki kabuk bağlamış;
Kanamaya yüz tutmuş devasız yaralarımı.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta