Gökyüzüne o gün yıldızlarla gel
Arkanda ay vardır, ışıtır acık
Karanlık geceyi, alacak o yel
Dilinde habersiz, sarmışsa uçuk
Öyle içten sevdim, yarası derin
Tepemde simsiyah, duruyor serin
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Aslında herpes türü bir virüsün neden olduğu uçuk, vücudun zayıf düştüğü anlarda dilde, dudakta, yüzde, hatta gözde çıkar...
Halk arasındaysa 'korkudan, görülen bir kabustan' dolayı çıktığına inanılır... Doğrudur da... Çünkü direncin düştüğü anlar, zaten olumsuzlukların yaşandığı anlardır...
Şiirde de böyle bir durum anlatılıyor... Çaresizlik, hasret ve özlem ruh ve bedeni yıpratıyor, 'uçuk' bu nedenle çıkıyor...
İlginç bir şiir.. Kutlarım değerli dostu...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta