Tüm varlığımız yokluktu.
Yalnızca yoksullukta adalet vardı.
Ve biz onu ustaca paylaşırdık.
Yer minderimiz çok amaçlıydı.
Gündüzleri kanepe,
Geceleri yatağımızdı.
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta