Ucu Bucağı Yok Şiiri - Erdem Duran

Ucu bucağı yok,
kendisi var.
Hayatın içinde
bir başka görünüm de
Umulmadık bir zamanda,
umulmadık bir saatte
köşeye sıkışmış gibi
susup kalıyorum.
Sözler içimde dolaşıyor,
ama yolunu bulamıyor.
Bir sessizlik büyüyor içimde,
derin, ağır
ve kimselerin duymadığı kadar gerçek.
Günler geçiyor—
nasıl geçtiğini anlamadan.
Zaman
bir nehir gibi akıp gidiyor.
Ben ise
o akışın kıyısında
bir an durup
kendi içime bakıyorum.
Bir rüzgâr geçiyor içimden;
adı yok,
tarifi yok.
Ne tam bir hüzün,
ne de bir sevinç.
Sadece
hayatın içinden geçen
sessiz bir iz.
Ucu bucağı yok belki—
ama insan en çok
suskunluğunda kendisiyle karşılaşır.