İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Emanettir can bile insana...
"Vekaleti veren" vardır, kullan diye..
Ne yazık ki gide gide "hep kendimizin" sandılar!
Hadsizlik desem
O da yok zaten!
Ayakları yere bastığında anlarlar inşallah...
"Beşer, şaşar...."
Ne desem?
Anlayana "saz" şiir....
Tebrikler Önder Kardeşim..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta