Adem’le başlatılmış, toprak ile ticaret
Üfürmüş bir çamura, Tek yaratan, Tek Mutlak
Bahane haram, kader; Dünya’yı şu ziyaret
İştahla bekler bizi, toprak denilen mutfak
Taşırken emaneti, uçurtma’yız tellerde
“Uçmağa” kadar nefes, anlaşılmaz şey hayat…
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Tebrikler Nebi bey kardeşim. Mana yüklü bir şiire imza atmışsınız gerçekten. Allah-cc- kaleminize ve ilhamınıza zeval vermesin amin.
Hayırlı bayramlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta