Adem’le başlatılmış, toprak ile ticaret
Üfürmüş bir çamura, Tek yaratan, Tek Mutlak
Bahane haram, kader; Dünya’yı şu ziyaret
İştahla bekler bizi, toprak denilen mutfak
Taşırken emaneti, uçurtma’yız tellerde
“Uçmağa” kadar nefes, anlaşılmaz şey hayat…




Tebrikler Nebi bey kardeşim. Mana yüklü bir şiire imza atmışsınız gerçekten. Allah-cc- kaleminize ve ilhamınıza zeval vermesin amin.
Hayırlı bayramlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta