Uyuyakaldım; bozkırdaki kurakta,
Altında soba yanan dev bir yatakta,
Gecenin en kem vakti alçak hamakta.
Utanıverdim; candan seven özünden,
Yüzüme gerçekleri vuran gözünden,
Her hecesinde haklı olan sözünden.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta