Güneşi kanatlarında taşıyan bir martıydım...
Çığlıklarım gökkubeye yankı,
kanatlarım denizin dalgalarıyla hemhal,
Gözlerim engin ufukların korkusuz yolcusuydu.
Geçerken şehrinin üstünden ümitlice
Değerken gövdem hırçın dalgalarının sesine
Vuruldum ansızın kanatlarımdan.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta