Güneşi kanatlarında taşıyan bir martıydım...
Çığlıklarım gökkubeye yankı,
kanatlarım denizin dalgalarıyla hemhal,
Gözlerim engin ufukların korkusuz yolcusuydu.
Geçerken şehrinin üstünden ümitlice
Değerken gövdem hırçın dalgalarının sesine
Vuruldum ansızın kanatlarımdan.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta