Üç yüzlü ayna Şiiri - Ömer Tural

ÜÇ YÜZLÜ AYNA

Bir güler yüz görürsün, baldan tatlı sözleri,
Arkandan kuyu kazar, görünmez kazmaları.
Hasettir besledikleri, kemirir özleri,
Körpe fidan misali, kurutur dalları.

Fesatlık bir ateştir, gizlice yanan közde,
Kundaklar her umudu, her güzel şeyi söndürür.
Dostluk dediğin ne ki, o menfur yüzsüzde?
Bir çıkar uğruna hep, tüm değerler dündür.

İki yüzlülük işte, en acı maske yüze,
Her an değişir renkler, güven nedir bilmezler.
Bir elinle okşarken, batırırsın bin söze,
Dost dediğin aynada, hep yabancı gülerler.

Korkma! Bu çirkin huyun, sonu yokluk, zelildir,
Er geç çıkar ortaya, maskeler düşer bir bir.
Yüreği pak olanın, ışığı delilidir,
Haset, fesat, riya... Hepsi birer kuru hıçkırık,
İnsanlık ölmedikçe, hak eden erer huzur.

Tural der ki; ne fayda, kalp yıkıp duman olmak?
İki yüzlü her sözde, bin kahpe düşman olmak.
Hasetle beslenenler, nasıl müslüman olmak?
Doğru ol, doğru kal ki, yüzün ak olsun Hakk'a!

Ömer TURAL