Kavrulup da ilerlediğim bir noktada
Durma diyen birisi vardı
Seyyal ruhumda kıta kıta yakaran
Uykularımın gözü yaşlı akıncısı
Kürsüde mendil eskiten kahraman
Sedyeyle kaldırılmış iskeletimde yoktur incinme
Sübabı açılmış bir yetim hıçkırığı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta